
Διάβασα το Nothing to be frightened of του Julian Barnes. Στο αυτοβιογραφικό αυτό βιβλίο ο συγγραφέας αναφέρεται στο θάνατο, στην εμμονή του με και φοβία του για το θάνατο. Το βιβλίο δεν είναι γραμμένο σαν εξιστόρηση της ζωής του συγγραφέα, αντ'αυτού ο συγγραφέας μιλάει για το θάνατο κάνοντας συχνές αναφορές στα παιδικά του χρόνια, στους γονείς του και το θάνατο τους, στη φθορά του ανθρώπινου σώματος και της φοβίας. Το βιβλίο είναι καλογραμένο, εύστοχο με φλέβες χιούμορ και καυστικότητας αλλά και φωτογραφικό της ανθρώπινης ευάλωτης φύσης. Συχνά καθώς το διάβαζα άρχιζα να κάνω σκέψεις για το θάνατο παρόλο που δεν ήθελα να αρχίσω να σκέφτομαι αυτά που έγραφε ο συγγραφέας. Αυτό όμως είναι και η επιτυχία του βιβλίου, ο συγγραφέας σε παίρνει μαζί του σε ένα ταξίδι που αρχικά πιστεύεις ότι δε θα απολαύσεις και ίσως και σε στιγμές σε τρομάζει ή ενοχλεί, αλλά πιάνεις τον εαυτό σου να ρουφά το βιβλίο, να μη θες να το αφήσεις, να νιώθεις το συγγραφέα να σου μιλάει προσωπικά και να κατανοείς τις ανησυχίες του, τις θέσεις και τις εμμονές του. Είναι τελικά απολαυστικό!





